تبلیغات
الفبای مهدویت - تخت سلیمان
 
 
 
تخت سلیمان
حضرت مهدی (ع) پس از استخراج تخت سلیمان (ع) از بیت المقدس، آن را با خود می برد. تخت سلیمان آن هست که حضرت سلیمان (ع) بر آن می نشست و هر بامدادی مسافت یک ماه را می رفت و هر شامگاهی مسافت یک ماه دیگر. در اوصاف آن تخت آمده است: بر روی یک چیزی شبیه یک شیر قرار داشت؛ پلکان آن شبیه دست های پهن شده شیر بود که حضرت سلیمان پا روی آن نهاده، بر تخت قرار می گرفت. هنگامی که حضرت سلیمان اراده می کرد بر تخت بنشیند، تخت با سرعت شگرفی جلو می آمد و حضرت بر آن می نشست.[1]

منابع :
1. روزگار رهایی، ج1، ص 495 و ج2، ص 692.


طبقه بندی: ت


ن : سرباز گمنام امام زمان (عج)
ت : جمعه 16 تیر 1391
   
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.