تبلیغات
الفبای مهدویت - آثار حضرت
 
 
 
آثار حضرت
با توجه به حضور محدود و کوتاه مدت آن حضرت در دوران پدر بزرگوار خود و محدودیت های فراوانی که در دوره غیبت برای آن حضرت وجود داشت، نباید انتظار داشت که مطالب بسیاری از آن امام همام به دست ما برسد؛ اما با وجود این همه محدودیت ها، از آن حضرت آثاری چند به یادگار مانده است که گرچه محدود است، اما برخی از آن ها بسیار مهم و راهگشا می باشد. آثار آن حضرت عبارتند از :
1- روایات و احتجاج ها: این روایات به ایام کودکی و دوران کوتاه زندگی آن حضرت در زمان حیات پدر بزرگوارشان باز می گردد.
2- دعاها و نمازها: در دعاهایی که از آن حضرت به دست ما رسیده، مضامین بلند و متعددی مطرح شده است. مضامینی همچون: شناخت خداوند، مقام شامخ اهل بیت(ع)، مقام امام زمان(ع)، قیامت، انتظار فرج، وظائف مومنان در عصر انتظار، پیروزی حق بر باطل، صبر در شدائد، رفع گرفتاری ها از مومنین، دعا در حق پیامبر و امامان معصوم(ع)، قضای حوائج و بسیاری از مسائل اخلاقی و رفتاری دیگر. افزون بر دعاها، نمازهای متعددی نیز از آن حضرت نقل شده است.
3- زیارت نامه ها: زیارت، امام شناسی و گویای رابطه انسان با امام است. در زیارت نامه های منسوب به آن حضرت، معارفی بلند از امام شناسی، شأن و مرتبت آن بزرگواران و وظائف و تکالیف مومنان نیبت به آنان و نیز برخی حقایق و مجاهدت ها و تاریخ امامان معصوم(ع) آورده شده است.
4- توقیعات و بیانات: آن حضرت توقیعات (نامه های) متعددی به برخی از نایبان خاص (نواب اربعه) یا نایبان عام (همچون شیخ مفید) و یا بعضی از شیعیان و پیروان خود دارد. بعضی از این نامه ها در جواب برخی از پرسش ها و بعضی دیگر ابتدائأ از جانب آن حضرت صادر شده است. محتوای این نامه ها حاوی مسائل متعدد و مختلفی است. مسائلی همچون: پرسش و پاسخ های فقهی، نقش امام در دوران غیبت، برخی هشدارها و پیشگویی ها، تأیید و تکذیب برخی افراد، وظائف منتظران، مرجعیت فقها در عصر غیبت و ...
افزون بر توقیعات، از آن حضرت سخنان فراوانی نیز در باب مسائل مختلف به یادگار مانده است. این سخنان از جانب کسانی نقل شده است که به حضور حضرت شرفیاب شده اند. «محمد بن عثمان عمروی» دومین سفیر آن حضرت می گوید: آن حضرت را برای آخرین بار در کنار خانه خدا دیدم که چنین می گفت: «اللهم انجزلی ما وعدتنی» (خدایا! آن چه که به من وعده کردی، انجام ده)، و دیدم که در مستجار، پرده خانه کعبه را گرفته و عرضه می دارد: «اللهم انتقم لی من اعدائی» (خدایا انتقام مرا از دشمنانم بگیر).[1]

منابع :
1. تاریخ عصر غیبت، پور سید آقایی، صفحه 440.


طبقه بندی: آ

کلمات کلیدی: آثار حضرت|دوره غیبت|انتظار|امام همام|روایات و احتجاج ها|ایام کودکی|دعاها و نمازها|شناخت خداوند|مقام شامخ اهل بیت(ع)|مقام امام زمان(ع)|قیامت|انتظار فرج|وظائف مومنان در عصر انتظار|پیروزی حق بر باطل|صبر در شدائد|رفع گرفتاری ها از مومنین|دعا در حق پیامبر و امامان معصوم(ع)|قضای حوائج|مسائل اخلاقی|دعا|نماز|زیارت نامه ها|امام شناسی|رابطه انسان با امام|شأن و مرتبت|تاریخ امامان معصوم(ع)|توقیعات و بیانات|نواب اربعه|نایبان عام|شیخ مفید|نقش امام در دوران غیبت|وظائف منتظران|مرجعیت فقها در عصر غیبت|محمد بن عثمان عمروی|اللهم انجزلی ما وعدتنی|پرده خانه کعبه|اللهم انتقم لی من اعدائی»|

ن : سرباز گمنام امام زمان (عج)
ت : جمعه 11 فروردین 1391
   
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.